Op maandag 13 juli gingen wij (Kees Bakker en Marlies Klinkenberg) op zomertoer naar Almere! Samen met een aantal enthousiaste afdelingsvrijwilligers fietsten we via het Spoorbaanpad naar de Oostvaardersplassen. Terwijl we genoten van het heerlijke weer, ontdekten we hoe belangrijk stadsplanning is voor goede fietsinfrastructuur. Maar ook in een stad met bijna alleen maar vrijliggende fietspaden is nog genoeg te doen om het leven van fietsers veiliger en fijner te maken.

Op station Almere Centrum werden we opgewacht door vijf vrijwilligers van de afdeling Almere. Jan, Eva, Marijke, Ella en Jaap nemen ons mee op een tocht door de stad. Vanaf het station fietsten we een klein stukje door het centrum, een van de enige plekken die we zien waar fietsen en auto’s de straat delen. Daarna draaien we vrijwel direct het Spoorbaanpad op: een grotendeels zeer goed onderhouden fietspad dat Almere van zuid naar noord bijna helemaal verbindt. Iets waar de Almeerse fietsers met recht trots op zijn. Maar verbeterpunten zijn er ook.

Bij onze eerste stop zien we daar meteen een voorbeeld van. Fietsers kunnen hier vanaf het Spoorbaanpad een wijk in rijden, maar komen met flinke vaart direct op een weg uit. Auto’s hebben officieel voorrang, terwijl de zichtlijnen slecht zijn en nauwelijks duidelijk wordt gemaakt dat hier een gevaarlijke kruising ligt. De afdeling heeft de gemeente voorgesteld om de auto hier uit de voorrang te halen. Het contact met de gemeente is goed en regelmatig, vertellen de vrijwilligers. Maar vaak wordt er pas iets gedaan als een probleem al duidelijk zichtbaar is. En maatregelen die geld kosten of de ruimte voor de auto beperken, blijken lastiger. Hoewel Almere zichzelf graag een echte fietsstad noemt, is dat dus ook hier nog een uitdaging.

Een tweede stop maken we waar de vernieuwingen aan het Spoorbaanpad ongeveer ophouden. We zijn net over twee prachtige viaducten gefietst, waar het fietspad recent is verbreed en wandelaars een eigen strook hebben gekregen. Maar hier stuit het pad op een doorgaande autoweg. Waar fietsers op veel plekken in Almere voorrang krijgen, worden ze hier met een vreemde bocht gedwongen te stoppen. Auto’s rijden in beide richtingen stevig door, waardoor oversteken steeds een lastige inschatting is. Zonde van zo’n mooie doorfietsroute! Helaas lijkt er geen geld om ook hier het fietspad omhoog te tillen of de wil om de situatie anders op te lossen. Dus hopen we op een vriendelijke bestuurder die ons voorrang geeft.

In een ruim opgezette buitenwijk stoppen we opnieuw. Hier komen verschillende verkeersstromen bij elkaar. Fietsers, auto’s en bussen delen in Almere bijna nergens de weg. Fietsers krijgen meestal voorrang van auto’s, maar moeten het openbaar vervoer voor laten gaan. Waar busbaan, autoweg en fietspad dicht bij elkaar liggen, levert dat soms lastige en gevaarlijke situaties op. Volgens de afdeling kan de gemeente hier, vooral vanuit het oogpunt van de fietser, nog eens goed naar kijken.

Gelukkig is er ook goed nieuws. De afdeling heeft aandacht gevraagd voor fietsoversteken naast busoversteken, die niet altijd duidelijk genoeg zijn aangegeven. De gemeente gaat deze oversteken nu duidelijker aangeven. Een mooi resultaat van het werk van de afdeling.

We fietsen door tot we bijna niet verder kunnen en bij de prachtige Oostvaardersplassen uitkomen. Wie zegt dat het in Almere niet mooi fietsen is, is hier nog nooit voor een taartje gestopt. Terwijl de een kiest voor een koude ijsthee en de ander voor warme chocolademelk – alles kan in Almere – praten we verder over de Fietsersbond in Flevoland. Almere is de enige afdeling in de provincie en praat daarom ook mee over fietsonderwerpen buiten de eigen gemeente. Dat kunnen de vrijwilligers goed: ze kennen de omgeving. Maar de buitengebieden van Flevoland zijn heel anders ingericht en kennen veel minder fietsverkeer. Daarover meepraten is soms lastiger.

Vanaf ons rustpunt fietsen we met een kleine omweg terug naar Almere Centrum. Onderweg stoppen we nog op een paar plekken, bijvoorbeeld bij een fietsbrug die al erg lang is afgesloten voor onderhoud – terwijl dat onderhoud maar niet wordt uitgevoerd.

Iets voor vijven eindigen we onze tocht bij de Kunstlinie. In het zonnetje praten we nog even na over de Fietsersbond, lopende projecten, behoeften en leuke nieuwe ideeën. Sociale veiligheid, lobbyworkshops, het ROCOVF (Regionaal Overleg Consumenten Openbaar Vervoer Flevoland), meer uitwisseling met andere afdelingen: van alles komt voorbij. Jan, Eva, Marijke, Ella en Jaap gaan daarna nog door naar een vergadering en afdelingsetentje. Een volle Fietsersbond-dag! Voor Kees en Marlies zit de dag erop.

Heel erg bedankt voor de mooie en leerzame zomertoer! Voor de zuid- en oostkant van de stad komen we graag volgend jaar weer terug!