Zoetermeer scoort traditioneel goed in de Fietsgemeente-verkiezing, maar die positie staat onder druk. Afdeling Zoetermeer pleit voor meer vrijliggende fietspaden en betere verbindingen om de troon te heroveren. Contentmanager Eelco den Boer-García ging op bezoek tijdens de Zomertoer.

Bij het binnenrijden van Zoetermeer vanuit Leiden (via Stompwijk) word ik welkom geheten door de Zoetermeerse delegatie: Theo, Piet, Martijn en Eugène. Zij nemen me mee in een zo efficiënt mogelijke lijn (want zigzaggend door de stad is alleen gunstig voor de kilometervergoeding) langs de knelpunten en successen. De nadruk ligt zoals gewoonlijk op wat er beter kan, maar de afdeling stelt ook trots dat Zoetermeer zeer terecht een aantal keer is uitgeroepen tot beste grote gemeente in de Fietsgemeente-verkiezing. Positief zijn onder andere de ‘hoekige’ rotondes, waar fietsers voorrang hebben. Fietsers en automobilisten kunnen elkaar goed zien en oogcontact maken, wat de veiligheid ten goede komt.

Schijnveiligheid

Bij de aanleg van Zoetermeer is goed nagedacht over de afwikkeling van het verkeer, onder meer met losse hoofdwegen voor auto’s en goede fietsroutes. Maar binnen sommige wijken waren de subsidiepotjes ontoereikend om auto’s en fietsers van elkaar te scheiden. Dat is hier en daar opgelost met fietsstroken, maar dat is volgens de afdeling slechts schijnveiligheid.

Middenmarkeringen zijn belangrijker om auto’s in het gareel te houden. Evenals verlaging van de maximumsnelheid en invoering van parkeervergunningen. Nu staan er veel auto’s aan de kant van de wegen (ook van bewoners die een garage hebben, maar die hebben omgebouwd tot extra vertrek), vaak zelfs aan beide kanten en op fietsstroken, waardoor fietsers zich nog meer tussen het autoverkeer moeten mengen.

Barrières

Ook de fietsverbindingen tussen wijken zijn voor verbetering vatbaar. Het Stadshart mag je overdag niet doorheen fietsen. Ook de Dorpsstraat is van 9.00 tot 18.00 uur afgesloten voor fietsers. Daarbij is de gemeente verder gegaan dan winkeliers en de Fietsersbond wilden. Begrijpelijk vanwege de drukte met winkelend publiek, maar het is ook een belangrijke ader voor doorgaande fietsers en scholieren op weg naar de ‘scholendriehoek’. Aanduidingen van goede alternatieve routes ontbreken.

De A12 en naastgelegen spoorweg vormen nog een barrière in de stad. Station Lansingerland-Zoetermeer is goed bereikbaar, maar daar loopt het fietspad dood. De twee liften terug naar het maaiveld zijn aan de kleine kant, in ieder geval voor meerdere en bredere fietsen. Bij station Zoetermeer-Oost is een tunnel, maar die leidt naar een druk en gevaarlijk kruispunt met weinig opstelplekken. Vanuit de andere richting trekken fietsers zich weinig aan van de ‘voorgeschreven’ route, die niet logisch oogt.

En dan is er nog Station Zoetermeer met de befaamde en inmiddels enigszins beruchte Mandelabrug. Vanwege achterstallig onderhoud moest daar halsoverkop een deel worden vervangen. De afdeling zou graag een tunnel of een goed begaanbare fietsbrug zien zodat de oversteek gemaakt kan worden zonder roltrappen of lift. Zeker met de plannen voor meer woningbouw in de ‘Entree’ is er behoefte aan genoeg capaciteit voor de afhandeling van al het verkeer.

Zoet na zuur

In tegenstelling tot bij het ontstaan van Zoetermeer lijkt in deze nieuwe plannen onvoldoende rekening te worden gehouden met de gevolgen voor het verkeer en met name voor de positie van de fietsers. Gelukkig heeft de afdeling goede contacten met de gemeente, zowel formeel als informeel, en reeds een luisterend oor gevonden bij de nieuwe gemeenteraad en college. Als zij de punten uit de Fietsvisie van Fietsersbond Zoetermeer meenemen bij de uitvoering van het Strategisch Plan Verkeersveiligheid kan Zoetermeer opnieuw hoge ogen gaan scoren in de Fietsgemeente-verkiezing. Bij winst zal de champagne zeker zoet smaken.