Bij het nieuwe treinstation Driebergen-Zeist, werden programmamanager Karlijn en community mobiliser Tessa opgewacht door vijf vrijwilligers van Fietsersbond Utrechtse Heuvelrug. De Utrechtse Heuvelrug is qua oppervlakte een enorme gemeente met zeven kernen. Tijdens deze zomertoer fietsten we ‘maar’ langs drie dorpen; Driebergen-Rijsenburg, Doorn en Leersum, en dat terwijl wij meer dan 33km gefietst hebben.  

Rotondes en gevaarlijke situaties

De tocht begon door Driebergen-Rijsenburg, sinds een week ook thuis voor Tessa, dus die heeft veel geleerd over haar nieuwe gemeente. Vlakbij het station kwamen we de eerste gevaarlijke situatie tegen: wanneer je vanuit Driebergen het kruispunt naar het station wil oversteken, staat het verkeerslicht zo kort op groen dat alleen de eerste fietser veilig over kan steken. Voetgangers moeten zelfs rennen om veilig over te komen. Een klein stukje verderop komen we een tweede hindernis tegen. Twee drukke fietsroutes – een doorfietsroute en de fietsroute van station naar Driebergen – kruisen elkaar. Er is maar weinig ruimte om elkaar voor te laten gaan middels een hele smalle, onveilige opstelstrook.

Daarna reden we langs een rotonde met de bijnaam Valentijn, vernoemd naar een Fietsersbond vrijwilliger die een column had geschreven over deze gevaarlijke situatie. Dit kleine stukje fietspad is ingericht voor fietsers uit twee richtingen. Maar waar je daarvoor en daarna moet fietsen is onduidelijk. Dat levert regelmatig gevaarlijke situaties op.

Even het dorp uit, fietsen we over de Langbroekerdijk. De afdeling is deze maand een petitie gestart, en wij wilden graag ervaren hoe gevaarlijk deze weg nou echt is. Langs de dijk staan op een drietal plekken paaltjes op een plateau, deze moeten de auto’s afremmen. Maar fietsers worden gedwongen naar het midden van de weg te gaan, en daarmee worden de fietsers een hindernis op de weg en de echte snelheidsremmers voor de auto’s. Levensgevaarlijk natuurlijk.

Langs het eerste plateau werd soepel gefietst, maar toen de groep bij het tweede plateau kwam, werd de helft van de groep ingehaald door een blauwe auto, die vervolgens hard moest remmen en op een centimeter onze vrijwilligers miste. Een schoolvoorbeeld van deze gevaarlijke situatie. Die veel fietsers herkennen, want binnen twee weken zijn er al meer dan 1000 handtekeningen opgehaald.  

Versnippering van wegbeheer

De tocht wordt vervolgd naar Doorn. Waar bij de doorgaande weg door het centrum, fietsers maar 60 cm fietspad ter beschikking hebben. Via de bossen van de heuvelrug bereiken wij Leersum. Tussen Doorn, Leersum en Amerongen wordt gewerkt aan een doorfietsroute. Maar door de versnippering van eigenaarschap van wegen gaat dit traag en niet efficiënt. Sommige wegen zijn van de gemeente, andere van de provincie en het Rijk. 

Omdat de dorpen zo ver uit elkaar liggen, haakte tijdens de tocht bij elk dorp wat we passeerden een vrijwilliger af: Gerda uit Driebergen sloeg als eerste af, daarna Johan uit Leersum en vervolgens Evert uit Amerongen. Lodewijk en Eric fietste tot het laatst mee. Heel erg bedankt voor de uitnodiging!