Jaap Moerman
Jarenlang was ik de trekker van de Fietsersbond in Haarlem. De bond van een actiegroep omgebouwd tot een serieus te nemen overlegpartner. Tegenspel, invloed door betrokkenheid. Het heeft me zelfs een lintje opgeleverd.
Invloed = kwaliteit x acceptatie van het advies. Daar hoort ook ‘actie’ bij: niet alleen praten met ambtenaren met inhoudelijke kennis, maar ook energie steken in de politieke lobby, en regelmatig de pers opzoeken. Onder het motto: ‘Hard op de inhoud, zacht in de omgang’. Maar als het echt moest: naar de rechter. Mooiste klapper: de winst op ProRail t.a.v. overweg Laantje van Alverna.
Mijn Waterloo (i.e. de reden dat ik stopte in 2016) werd ook mijn grootste overwinning: het Kenaupark in Haarlem. De gemeente wilde ‘meer park’ door de fietspaden te verwijderen. De rechter stelde ons in het gelijk: fietsers kunnen niet als remvee gebruikt worden voor auto’s met het ophangen van een bordje 30. De uitspraak dwong de gemeente tot een bijzondere stap: afsluiting van de doorgaande autoroute door het park. De rechter gaf met deze uitspraak waarde aan de CROW richtlijnen uit “Ontwerpwijzer Fietsverkeer” en zelfs nog aan oude richtlijnen uit “Tekenen voor de Fiets”!